Petra van Harten

07/09: September alweer, de heetste maand van het jaar!

Voor allen die meeleven met het geitje: het gaat goed met hem, hij groeit en begint ook allerlei andere dingen te eten ... zoals gisterenavond het kordje aan mijn broek! Het is al weer september en dat betekent dat we een nieuw rooster uitproberen, we een aantal nieuwe medewerkers mogen leren kennen en mijn huisgenoot verhuisd is.

foto: nee, niet de geit maar Tjoklat, mijn knuffel, jager (dood ratten enzo) en af een toe trooster!

Per 1 september is Madelon de nieuwe teamleider en zij had een voorstel voor een nieuwe rooster om zo groepswerkers te ontlasten. We zijn nu een week begonnen en we merken al goede dingen en dingen die mogelijk anders kunnen maar dat hoort bij uitproberen. September is de proefdraai maand zodat we daarna goed draaien. Groepswerk wordt hier al jaren gezien als een zware taak. Meerdere trekken zich eruit terug of klagen erveel over. Vorig jaar hebben we het één en ander verandert maar nu op een wat radicalere wijze. Minder alleen op de groep en minder uren draaien voor ze. Groepswerkers draaide 40 uur waarbij de slaapdiensten niet werden mee geteld, dat is best pittig. In de afgelopen 2 jaar heb ik ook al meerdere groepsdiensten gedraaid en ja, het kan behoorlijk zwaar zijn dus ik hoop van harte dat de groepswerkers hiermee ontlast worden.

Morgen komt de laatste nieuwe medewerker aan. Dat betekent 4 nieuw in totaal. Daar zijn we heel blij mee. En afgelopen donderdag moesten we afscheid nemen van Monika. Ze was een jaar bij ons en was ook een tijd mijn huisgenoot – we zullen haar missen maar zo werkt het hier: komen en gaan.

Roethleen, mijn huisgenoot tot vorige week, gaf al aan bij haar komst dat ze graag een eigen plekje wilde zoeken. En per 1 september heeft ze een eigen appartementje. Het is helemaal nieuw nieuw. Dus dat betekent dat ik het huisje voor mezelf heb. Dat is best wel even lekker, moet ik zeggen! Maar wel voor zolang ik er nog in kan wonen want er zijn waarschijnlijk kopers voor de appartementen. Ik begreep dat we waarschijnlijk tot dec er in mogen zitten. Ik hoop zelf dat het wat langer mag duren. Ook dit laat ik in de hand van God, Hij weet wat ik nodig heb.

Ik heb veel in de handen van God moeten leggen deze laatste weken. Ik merkte dat ik steeds ‘snachts wakker lag te piekeren over werk, huis, etc. En ik was daarbij ook nog eens heel emotioneel. Ik werd bang dat ik overwerkt dreigde te raken en voelde daar weer een paniek bij. Het was echt niet leuk. Maar gelukkig kan ik zeggen: ‘was’ want het slecht slapen is voorbij als ook de huilbuien. Wat het was? Misschien strijd, misschien te veel taken (1 taak is door een ander overgenomen en een ander is verlicht!), misschien wel onzekerheid over mijn keuze om na 3 jaar Bonaire naar huis te gaan of langer te blijven.

Wat ik wel weet is dat door God te zoeken en in zijn nabijheid te zijn, ik herstel vond. Ik had een studie gekregen uit Nederland over Hooglied: mp3 plus notities, dit ben gaan doen en ik ben gaan bidden en ja ... Zijn kracht kreeg ik in mijn kwetsbaarheid, mijn vreugde kwam terug en langzaam aan werd mijn labiliteit minder. Ik weet dat ik voorzichtig moet zijn en dat ik ook keuzes moet maken maar ik ben God zo dankbaar dat juist toen ik er doorheen zat ik hem zocht en Hij mij vulde met fysieke en innerlijke kracht. Wow, God is goed!

En ik heb een heerlijk iets om naar uit te zien deze week want ik ga vrijdag een weekeindje naar mijn ouders. Mijn moeder heeft al een dvd avondje gepland dus lekker even er uit, relaxen en genieten van het contact met mijn ouders!